جميع خلقك و برحمتك الّتى وسعت كلّ شىء لا إله إلا أنت يا مغيث أغثنى يا مغيث صل على محمّد و آل محمّد و أغثنى ، و چون دعايش باينجا رسيد ناگهان اسب سوارى پيدا شد كه بر اسب اشهبى ( رنگ سياه و سفيد ) سوار بود و لباس سبز رنگى در بر كرده و نيزه‌اى در دست داشت و بمجرّد رسيدن چنان نيزه بر سينه دزد فرو برد كه همان دم جان سپرد ، و سپس بتاجر گفت بدان من ملكى هستم از آسمان سوم و چون دعا كردى جبرئيل نازل شد و به من امر نمود كه بيايم و دزد را بقتل برسانم ، و بدان اى بندهء خدا : هر مهموم و محزونى همانند تو اين چنين دعا كند خداى تعالى غم و حزن و اندوه او را بر طرف نمايد . پس مرد تاجر با كمال صحت و سلامتى بمدينه برگشت و قصه را حضور نبى اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بيان داشت ، آن حضرت فرمود : خدا را باسماء الحسنايش خوانده‌اى كه اجابت شد ، و هر كه خدا را باسماء الحسنايش بخواند دعايش مستجاب مىشود . چنين گويد مصنف ( ديلمى ) شمّله اللَّه تعالى بواسع رحمته كه از شرايط دعا توجه به خدا داشتن است كه قلب به غير خدا متوجه و مشغول نباشد همچنان كه فرمود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بدرستى كه خداوند مستجاب نميكند دعاى بنده‌اى را كه قلبش متوجه او نباشد ، و شرط ديگرش آن است كه غذا و لباسش از حلال باشد زيرا خداى سبحان فرموده : إنما يتقبل اللَّه من المتقين ، جز اين نيست كه خداوند نمىپذيرد ( و دعا را مستجاب نميكند ) مگر از پرهيزكاران . و منقولست كه مردى به حضرت صادق عليه السّلام عرضكرد چگونه است كه ما خدا را ميخوانيم و دعا ميكنيم و اثر اجابت را نمىبينيم ؟